Erawan watervallen, meer Thailand en heftige allergie

Leuk dat jullie allemaal reageren en / of eens een berichtje sturen. Dat motiveert ontzettend om zo nu en dan eens te schrijven. Ik probeer me in te houden qua tekst maar we maken nu zoveel mee dat dat vast moeilijk gaat. Eva-Lynn wist me gisteren te vertellen dat ze het gevoel had dat ze in een paar dagen Thailand meer had meegemaakt / gedaan dan de hele reis tot zover. Dat is denk ik ook zo, want we zijn echt non-stop van alles aan het doen. Het plan is om dat zo te houden tot we naar de eilanden gaan. Daar ploffen we neer op een strand en komen er niet meer vanaf denk ik :).

Zoals vanouds eerst de leuke plaatjes, dan de processen.

We hebben een auto gehuurd voor 8 dagen om het volgende rondje rondom Bangkok te doen:

Een auto huren is hier relatief goedkoop. En zeker als je telkens voor 5 personen OV moet betalen is het wel een van de betere manieren van transport. Ik had wel wat stress nadat ik het verkeer in Bangkok zag en de site van de ANWB lees hierover. Tot nu toe gaat het echter goed. Ik zou zeggen dat in Europa / NL het verkeer heel erg op regels is gebaseerd en als iemand zich er (per ongeluk) niet aan houdt krijg je meteen een ongeluk of de middelvinger. In Thailand zijn er ook verkeersregels maar je moet continu anticiperen omdat je er niet vanuit kunt gaan dat alles normaal gaat. Iedereen blijft wel relax onder alle omstandigheden, en doet zijn best de ander niet te raken. Het enige is dat dit veel meer concentratie vereist. Tel daarbij op dat je links rijdt en rechts stuurt en na 2 uurtjes ben je wel doodop.

Jackfruit en ernstige allergische reactie

We zijn veel aan het ontdekken als het gaat om eten in Thailand. Het eten is echt fantastisch, vers, en gezond (als je de schorpioenen en slangen links laat liggen). Zo hebben we de jackfruit ontdekt die in Nederland vooral als vleesvervanger uit een blikje wordt gegeten. Je kunt 'm ook rijp / geel eten en dan is ie echt vet lekker! Alleen binnen 2 minuten stond m'n mond in de brand. M'n tong en gehemelte voelden alsof ik op een egel had gebeten en m'n tandvlees alsof ik er met een schuurspons overheen ben gegaan. Ik kreeg vet heftige pijn in m'n slokdarm. Het was echt niet grappig en even dacht ik dat het niet goed zou komen nadat m'n keel ook heel erg veel pijn ging doen. Een korte zoekactie later blijkt dat ik het Oral Allergy Syndrome heb. Een allergische (kruis)reactie op sommige voedingsmiddelen, vooral als je ook hooikoorts heb. Nu blijkt Jackfruit nogal allergeen te zijn, maar er is (in het westen) weinig over bekend omdat het niet vers wordt gegeten. Gelukkig geen anafylactische shock gekregen maar het was wel eng. Het duurde ongeveer 2 uur voor de symptomen weg waren. We laten ze wel links liggen vanaf nu, erg jammer want erg lekker!

Bangkok Canals

In Bangkok zijn we met een longtail boat nog door de kanalen gevaren. Ook hier weer arm en rijk door elkaar. Varanen gezien, kinderen die in het water spelen, bewoners aan het water. Erg leuk!

Taakradan Valley Resort

Een resort, met zwembad, vlakbij Kanchanaburi. Super mooi, midden in de natuur, vlakbij een meer en verschillende nationale parken. De eigenaar was superaardig en de kinderen hebben de eerste internationale contacten gemaakt door pakkertje te spelen met een Thaise jongen, die op z'n vrije schooldag met z'n moeder mee naar werk was. Er liep echter een zwerfhond rond die Margreets schoen had gestolen! Met behulp van het personeel op de brommers hebben we de schoen gelukkig teruggevonden.

Erawan watervallen

Midden in het gelijknamige nationale park vind je de Erawan watervallen. Het zijn er zeven maar we hebben er maar vier bekeken. Niet omdat het niet mooi was, maar omdat we veel tijd verloren waren aan het terugvinden van een schoen (zie vorige stukje) zwemmen, en de knabbelvissen in de eerste 2 watervallen. Knabbelvissen? Ja, ze knabbelen de dode huidcellen van je voeten. Heel raar gevoel. En je kunt lekker zwemmen onder de watervallen!

Aapjes voeren

Langs de weg wonen apen in het bos, en die lusten nootjes en bananen. Die hebben we ze dus maar even gevoerd! Hilarisch maar ook oppassen dat ze je auto niet ingaan om je spullen te jatten!

Sai Yok

Een klein plaatsje aan de "death railway" (later meer hierover) met lekkere gefrituurde banaan en een heel tof koffiehuis aan de rivier. Niet de Kwai, maar de Kwai Noi, net parallel eraan. In deze buurt is nog veel meer zoals hot springs, grotten en nog meer watervallen maar we besluiten toch maar verder te gaan.

Kanchanaburi en de brug over de Kwai

Hier vind je de beroemde brug over de river de Kwai, naar het gelijknamige boek en de film. Zie ook wikipedia. De brug, tezamen met de spoorlijn is door oorlogsgevangenen tijdens de Japanse bezetting gemaakt. Hierbij zijn vele doden gevallen, ook Nederlandse, door de uitbuiting van de Japanners. Tijdens de oorlog hebben de geallieerden de brug vernield waardoor de bogen niet meer helemaal consistent zijn. De spoorlijn verbond Myanmar/Burma met Thailand. Inmiddels is het spoor alleen nog bestaand in Thailand. Je kunt over de brug lopen en je moet opzij springen als er een trein aankomt.

Ook is er een fantastische avondmarkt in Kanchanaburi waar we van allerlei kraampjes hebben gegeten. En de kinderen nog even gesprongen hebben op een springkussen. Ik moet zeggen dat af en toe je wel denkt aan hygiene en niet ziek worden als je van de kraampjes eet, maar tot nu toe hebben we nergens last van! Behalve dat ik nooit meer terug kan naar aardappelen met jus, bloemkool en een gehaktbal vrees ik.

Ook is er een oorlogsbegraafplaats waar de slachtoffers van de Japanners liggen. Ook Nederlanders.

Drakentempel

Nog een beetje onontdekt en vol biddende monniken en nonnen is er de drakentempel! Rondom de toren kun je naar boven lopen in de draak en dan de baard aanraken voor geluk. Erg indrukwekkend. Ook is er een of andere schildpad waar je door de bek naar binnen kunt en door uhh.. de achterkant weer naar buiten. Iets met een reis naar binnen ofzo 😉 Check de plaatjes maar zou ik zeggen!

Processen

Inmiddels lijkt het erop dat nu ook Eva-Lynn in woord en daad van de reis aan het genieten is. Margreet lijkt ook echt herstellende te zijn en kan ook weer wat genieten van Thailand en de spontane dingen die we doen (en dat zijn er heel veel). Haar pijnlijke schouder is weg maar de zenuwen tintelen nog wel dus wellicht moeten we bij terugkomst daar nog naar kijken. We werken goed samen als team en er is veel meer balans in hoe we als gezin functioneren. Misschien zijn we er nog niet, maar het gaat de goede kant op. Iedereen lijkt goed in z'n vel te zitten. We kiezen ervoor om in Thailand niet te scholen om gewoon 100% alles eruit te halen hier.

Dat moet ook wel want het is best een financiële investering en dat is mijn leerpunt (volgens Margreet althans, ik denk dat ik gewoon verstandig met geld om wil gaan 🙂 ). Thailand is goedkoop maar met z'n vijven is het toch aardig wat geld en zeker in deze streek (rondom Bangkok en de nationale parken) is verblijf duur. Ook wil je niet hier zijn en dan niets doen. Ik moet wel toegeven dat dit niet had gekund als we rechtstreeks vanuit Nederland hierheen zouden zijn gegaan, dan was het een grote stressboel geworden. En dat wat deze trip ons nu brengt moet je misschien ook niet in geld uitdrukken maar ik merk gewoon dat mijn calvinistische opvoeding telkens bovenkomt samen met de angst om straks dakloos te zijn ofzo en geen werk meer te vinden. Of dat we er niet uit gaan komen wat we met z'n allen willen gaan doen hierna. Hoe laat je dat nou los zeg.

Dan kom ik op de Thai. Als je de Portugezen al relax vindt dan heb je de Thai nog niet gezien. Slapen op je werk (lege winkel oid) of je kind meenemen naar werk is niet heel gek hier. Kind doet dan niet zoveel, eigenlijk niets. Werkelijk niemand komt gestressed over. Mensen zijn hier gewoon niet zo doelgericht en dat merk je aan alles. Gewoon "zijn" lijkt de norm. Niet dat het niet goed geregeld is als toerist hier, maar alles gaat met vriendelijkheid en oprechte interesse gepaard. Zo kregen we een sleutelhanger van iemand die langs de weg zat te figuurzagen ("I want to give this to you") en andere kadootjes en geïnteresseerd vragen en mensen maken continu tijd voor je. Spontaan op straat. Op de boot. In het hotel. In het restaurant. Ongekend. (uitzondering: tuktuk drivers en tourist traps)

Er is veel mis met Thailand (daarover volgende keer meer) maar hier kunnen we wel wat van meenemen in ons kikkerlandje.