Verblijf bij Andy en Nikki in Portugal

Inmiddels zijn we weer terug in Spanje. De laatste maand hebben we best veel slecht weer gezien (zelfs de Portugezen klaagden over het weer) met veel regen. Afgelopen week kwam er flinke storm op Portugal af en daarom zijn we vrij snel naar Spanje getrokken. Inmiddels staan we in natuurgebied Cabo de Gata, waar we als het goed is snel beter weer krijgen en kunnen gaan wandelen. Overigens merk je echt wel een verschil tussen Spanje en Portugal: het is net alsof je van het rustige platteland weer in het gesjeesde westen terechtkomt. Ook is iedereen hier een stuk rijker, dat zie je vooral aan de (vele) auto's op de weg. In Portugal, vooral in het midden, kun je echt soms een uur rijden zonder een andere auto te zien.

We hebben het slecht weer gebruikt omdat er veel geregeld moest worden:

• De wc van de camper lekte
• De accu’s van de camper gingen stuk
• Svenne had een nieuwe bril nodig. En moest 2 weken later worden opgehaald.
• Margreet moest naar de tandarts (uiteraard)
• Ik moest naar de huisarts en vervolgens een week wachten op een afspraak met de oogarts
• Ik ben twee dagen bezig geweest met belasting aangifte en bellen met de belastingdienst omdat een van ons niet meer in NL woont (maakt alles heel ingewikkeld)
• Via de oogarts kwam ik er achter dat ik in m'n linkeroog een prisma (astigmatisme) heb ontwikkeld. Bij goed weer gaat alles goed maar bij schemer en op schermen lezen zie ik dubbel. Uiteindelijk vooralsnog voor deze situaties helpt een bril gelukkig, maar die moest ook weer besteld en op gewacht worden (argh ik heb dus een bril nodig!).
• We kregen een lekke band die gefixt moest worden.

Omdat we alleen de camper hebben moet je je beseffen dat voor de kleinste dingen iedereen mee moet, even tussendoor zelf iets regelen is er dus niet bij. Je bent dus al gauw een dag(deel) kwijt om - inclusief uitzoeken hoe wat waar - dit te fixen. De tijd vloog dus.

Daarnaast hebben we onze tijd in shopping malls doorgebracht. Konden we kleding kopen, naar de kapper, kadootjes voor Eva-Lynn, noem maar op. In elk geval nam m'n groundhog day en het gevoel dat we nooit uit Albufeira wegkomen epische vormen aan 😉

Tussen de buien door stonden we nog op wat mooie plekken zoals bij Alvor - daar schrijf ik nog apart een kopje over.

Op het land bij Andy en Nikki

Ik ben heel blij dat we geen Facebook hebben maar helaas gaat de moderne tamtam soms via social media. Via mensen die wij zeer kort ontmoet hebben (en die dit meelezen, hallo Ciska en Marcel ) kregen we een Facebook bericht onder ogen van een gezin die wat mensen vroeg om langs te komen. Zij zitten in midden Portugal dus het was weer een paar uur rijden, maar we zijn op de uitnodiging ingegaan. We hebben daar zo'n 8 dagen gestaan op het land. Je kunt ze hier vinden op Instagram: @quinta.gaia .

Ook hebben we Eva-Lynns verjaardag gevierd. Ze was dolbij dat er mensen waren om het samen mee te vieren!

Nikki en Andy zitten net boven Castelo Branco, een plek waar veel Nederlanders naar toe gaan. Ze hebben vier kinderen, net iets jonger dan de onze, maar het spelen ging erg leuk. Spelen was wel pas na 1600 uur want de kinderen moesten gewoon naar de Portugese school. Ik heb begrepen dat dat uitzonderlijk is, omdat veel Nederlanders die naar Portugal gaan het systeem zo willen ontsnappen dat ze ze ook niet naar school doen. Nikki en Andi hebben een land met een boerderij-ruïne gekocht, off-grid en een tienjaren plan om het helemaal te ontwikkelen. Hiertoe is geld nodig en vertrekt Andy elke 2 weken voor 2 maanden naar Nederland. Best intens!

We hebben hier eens goed kunnen leren hoe het allemaal werkt in Portugal voor Nederlanders. Daarnaast hebben we meegewerkt op het terrein: pallets slopen, kippenschuur bouwen, palen in de grond, elektriciteit aanleggen en vooral: fikkie stoken want voor 1 april moest al het snoeiafval van het land. De kinderen hebben geholpen met de vuren, genoten van het buitenleven en de vele dieren (waaronder Henry de haan). Ons ritme was in de ochtend scholen, daarna werken en tussendoor gesprekken voeren.

We zijn nog vast komen te staan met de camper omdat het terrein door de regen nogal nat was.. helaas geen foto genomen (was best stressvol) maar met 2 krikken een schep en een lange plank zijn we er weer uit gekomen! Kostte een halve dag, maar ik had een behoorlijk euforisch gevoel na afloop 🙂 Weer iets gefixt!

We zijn Nikki en Andy heel dankbaar voor hun gastvrijheid! Ik zal bij de processen wat meer schrijven over wat dit met ons gedaan heeft. Hopelijk zien we elkaar weer.

Foto's: werken op het land, fikkie stoken en het land zelf.

Gelukkig was dit precies een weekje van goed weer!

Alvor en Porto Covo

Uiteraard hebben we ook nog wel wat mooie dingen gezien, maar niet veel. Alvor is een authentiek plaatsje in de Algarve, en Porto Covo hebben we aangedaan als tussenstop naar Nikki en Andy. Aan de westkust.

Alvor:

Porto Covo:

Processen - En nu verder?

Het plan was om nog langs verschillende jeugdzorg/timeout/gezinshuisplekken in het buitenland te gaan. Helaas is contact opnemen nog niet eenvoudig. Een ervan, Experanza, is in Spanje en mochten we langskomen maar follow-up contact hebben we nog niet. Ondanks dat we er nu in de buurt zitten. Anderen gaven aan geen interesse te hebben of om ons te informeren of reageren niet. Ineens zie je het verschil tussen mensen die openstaan (Hi Nikki en Andy) en de toch wat meer gesloten NL cultuur (kijk niet in mijn tuin). Hopelijk vinden we nog wat plekken want vooraf hadden we dit als reisdoel opgenomen om dit te onderzoeken. Ervaringen van hoe anderen dit doen zijn zonder eerdere gezinshuiservaring of emigratieervaring erg belangrijk voor ons.

Daarnaast begin ik serieuze tijdsdruk te voelen. Ook door de overheid die de belastingen op campers gaat verdubbelen per 1-1-2026. Eigenlijk moeten we dit voorjaar de camper verkopen om er niet teveel op te verliezen. Gunnen we Eva-Lynn groep 8? Ook dan moeten we daar nu wel over gaan nadenken. Ik kan m'n lijstje wel herhalen. Gelukkig zijn we dankzij de ervaring bij Nikki en ANdy wel een stukje verder in het proces.

Het is voor ons mogelijk om hypotheekvrij een behoorlijk stuk land of een huis in Portugal te kopen. Dan zit je niet bij de steden of in de Algarve en van Margreets inkomen in elk geval te eten en de maandelijkse uitgaven te dekken. De vraag is dan wel of we dat willen maar het idee om iets op te bouwen buiten de rat race in NL klinkt wel aantrekkelijk. Toch wil ik niet in Portugal op bijstandsniveau zitten dus dan blijft de vraag hoe je in binnenland-Portugal aan extra inkomsten gaat komen. We hebben wel ideeën: gezinshuis, iets verhuren, misschien in de niche van HB-dropouts of gezinnen uit NL gaan zitten (in Spanje bestaat zoiets geinitieerd vanuit Belgie, zij staan wel open voor contact maar pas na mei helaas, zie latent).

Een ander idee is om terug te keren en te gaan huren en onze overwaarde te investeren zodat we meer passief inkomen hebben. Als we iets vinden om te huren (ik sta wel 20 jaar ingeschreven bij Woningnet).

Of een combinatie van die dingen. Of toch terugkomen, weer gaan werken (maar dan minder), in een goedkoper huis wonen zodat we het wat relaxer en breder kunnen hebben. Ons primaire doel om weer in een ontspannen staat te komen is immers behaald! Maar we willen wel graag zo blijven! Ik zou het niet kunnen verkroppen als we door terugkeer weer in die rat race komen en bij een van de kids de issues waar ze nu van af is terug te zien keren - wat voor ouder ben je dan? Het is gewoon naar dat we elke keer weer op die inkomensvraag terugvallen.

In elk geval verwacht ik wel binnen 1-2 maanden in NL terug te zijn om de camper te verkopen. Of we dan ophouden met reizen weet ik niet, maar we moeten hard gaan broeden de komende tijd. Ook over waar we zonder camper verblijven moeten.