We gaan naar Portugal

Naar Santa Clara a Nova om precies te zijn. En 29 december vertrekken we. We hebben lang niet iedereen (nog) op de hoogte gesteld dus bij deze een update via het blog, wat weer gaan bijhouden!

Afgelopen weken zijn we druk geweest met een mogelijkheid die op ons pad is gekomen, namelijk om in Portugal te gaan wonen en werken. Soms komt alles samen en dan neem je snel een beslissing. In dit geval zo snel dat het ons gewoon niet gelukt is om iedereen op de hoogte te stellen. Ik zal eerst een update geven over wat we gaan doen, en daarna toelichten hoe we op dit punt gekomen zijn.

Jeugdwerk

We gaan samenwerken met een Nederlandse jeugdzorgorganisatie genaamd Tell-us, die jongeren op vrijwillige basis tijdelijk in Portugal plaatst. Wij gaan werken als gastouders in ZZP vorm. Margreet kan daar haar SKJ registratie halen (hopelijk, met SKJ zijn er nooit garanties) wat ons in staat stelt om zelfstandig(er) jeugdwerk te doen, in binnenland of buitenland. In die zin is het in eerste instantie ook een traject om die registratie te halen, en dan de balans op te maken. Het is niet zo dat we de intentie hebben slechts korte termijn te gaan, ook omdat de samenwerking met Tell-us ons erg aanspreekt, maar er zijn altijd veel factoren die beslissingen beïnvloeden, zoals het welzijn van het gezin en de kinderen natuurlijk. Daarnaast verandert er ook veel in de wereld, ook in de jeugdzorg, dus het is zeker spannend. In theorie zou het voldoende basisinkomen moeten geven - als er jongeren geplaatst worden - maar spannend is het wel (vind ik, Margreet vindt dat soort dingen minder spannend zo lijkt het). Mede omdat Portugal lagere lasten heeft (30-40% goedkoper).

Dat betekent ook dat we andere vormen van inkomsten gaan zoeken als we besluiten daar serieus lange termijn te gaan settelen, daarover later meer. Ik heb geen werk als in vaste baan meer dan, dus we gaan het samen doen. Iets waar we al lang van dromen, en ik ben wel weer toe aan een beetje vrijheid en autonomie, hoewel ik het heel spannend vind...

Voor de kinderen betekent het ook veel verandering. Eva-Lynn doet het heel goed op het Gymnasium en scoort bijzonder hoge cijfers (zeker voor Wiskunde, gemiddeld bijna een tien. Van wie zou ze dat hebben?) en heeft nieuwe vrienden gemaakt. Het lijkt heel goed te gaan, en ik vind het ook wel lastig om haar daaruit te trekken. De andere kant is wel dat het allemaal veel te langzaam gaat en het huiswerk en de cijfer- en prestatiedruk niet altijd makkelijk zijn. Haar mentor ziet dat ook en denkt dat we wat dat betreft het goede besluit nemen - we gaan namelijk thuisscholen, in elk geval het eerste half jaar, daarna gaan we kijken of dat een goed besluit is. De jongste twee hebben zo'n hekel aan school dat dit besluit vooral bevrijdend gaat werken verwacht ik. Het is me nog steeds een raadsel waarom het in het NL schoolsysteem zo moeilijk is om wat aanpassingen te maken aan de behoeften van kinderen. Iets minder school zou ze goed doen, maar dat mag dus echt niet. Leerplicht. Pas als ze uitvallen kan er iets anders, en dan is het vaak te laat. En wij denken dat dat gaat gebeuren als we zo doorgaan. Best raar dat het schoolsysteem je richting emigratie duwt, en we zijn niet de enigen weten we nu....

Thuisscholen ligt trouwens in Portugal ook moeilijk maar de handhaving is er nauwelijks en er is een iets minder normerende cultuur, dus fingers crossed. In NL wordt alles digitaal geregistreerd* en dat soort systemen zijn daar niet. Er zijn veel NL'ers die dit daar doen weten we, en dat geeft ook netwerk en sociale mogelijkheden.

Een jaar in NL: update

We zijn dus al ruim een jaar terug in NL en er is een hoop gebeurd. Ik vond een baan bij een groot tech bedrijf waar ik me ethisch niet in kon vinden en mij gevraagd werd deze te verlaten, nadat ik weigerde als teamleider collega's negatief te beoordelen terwijl ze het heel goed deden (naast andere zaken). Sinds de zomer werk ik bij Saxion als docent informatica. Er hing al onzekerheid over deze baan in de lucht, en tegelijkertijd speelde ook de mogelijkheid om naar PT te vertrekken al. Er worden namelijk al heel lang weinig kinderen in NL geboren, waardoor de HBO's in de provincie onder druk staan. Zowel de HAN, Windesheim en Saxion moeten enorm inkrimpen. Dus de kans dat ik weg moest was er al direct, en ik heb dus nu maar het initiatief naar mezelf getrokken.

Margreet heeft intussen geprobeerd bij jeugdzorgorganisaties te solliciteren, we hebben uitgezocht een gezinshuis te starten, maar dat liep steeds op niets uit. De SKJ stond steeds in de weg: organisaties vereisen een SKJ om te werken, om een SKJ te hebben moet Margreet een jaar recente werkervaring hebben (en de juiste opleiding, en die heeft ze). Alleen Tell-us was bereid om dit jaartraject met ons in te gaan. Dus ja, 1+1 = 2.

Naast ander werk veranderde er voor mij ook veel. In oktober vorig jaar werd ik geïnterviewd bij de Nieuwe Wereld over Chat Control:

Dit interview ging gelijk viral, en kamerleden belden mij op om deze wetgeving te duiden. Niemand wist er iets van en zo is het op de agenda gekomen. Inmiddels ben ik soort van vaste gast bij DNW, heb ik recent de krant gehaald, en kwam Mona Keijzer naar mij toe tijdens een presentatie om me te vertellen dat ze m'n werk volgt, en heb ik achter de schermen discussies met kamerleden en digitale wetgeving. Ook heb ik betaalde columns voor een NL en Duitse krant inmiddels. Ik verdien er verder niet veel mee, maar deze positie is uniek en wil ik verder uitzoeken. Met een betaalde baan in NL kan ik dat gewoon niet doen, maar vanuit huis in PT is er een hoop mogelijk. Ik wil m'n boek afschrijven, een YT kanaal starten, en verder met m'n substack. Hopelijk lukt het ook om sprekersopdrachten te krijgen. Geen idee of het wat gaat opleveren, maar in NL met een baan heb ik gewoon de tijd niet. Ik profileer me als informaticus die de impact van digitale veranderingen op ons als mens in kaart brengt, en blijkbaar is dat een soort niche die maar weinig mensen hebben. En er komen een hoop veranderingen aan. En ik maak me daar behoorlijk zorgen over.

Ondertussen woonden we in Enter, bij mijn zwager. Dat gaat verrassend goed, maar Enter zelf werkt voor ons niet. Ik wil niet teveel kwijt, maar de cultuur is enorm beklemmend. Nergens mag je anders in zijn, je kop niet boven het maaiveld uitsteken en voor ons werkt dat totaal niet. De kinderen zijn enorm ongelukkig op school en daar moet serieus verandering in komen. Doordat mijn werk tot 2x toe niet lukte was het ook niet mogelijk om een huis te kopen in het midden van het land. Maar misschien is Portugal wel gewoon de bedoeling. Alles wijst er wel op.

Hoe dan ook, doordat we nu snel gaan is er niet echt tijd voor een georganiseerd afscheid. Ik ben zelf in februari weer in NL (vanwege een event in Utrecht waar ik spreek over digitale tech, schrijf je vooral in als je het interessant vindt). Dus misschien tot dan of een ander moment dat we in NL zijn.... en kom vooral langs! Het weer schijnt lekker te zijn in Portugal. Nog even een foto van exact 2 jaar geleden om af te sluiten: