Bangkok (en een beetje Lissabon)

13 uur en twee vluchten verder zijn we dan toch eindelijk in Thailand! We werden op Schiphol nog wel even aan kruisverhoor blootgesteld door de marechaussee (moeten ze niet naar school?) waarbij ik me afvraag of ze die vraag ook aan andere overstappende gezinnen stellen, maar we mochten verder. Het vliegen ging erg goed. Mads heeft zowaar redelijk geslapen aan boord en ik denk dat we allemaal wel wat gedommeld hebben. De vriendelijke KLM stewardess heeft ons verhaal aangehoord en vond onze reis heel inspirerend. Overigens horen we dat vaak als we mensen spreken. Na de eerste vragen over school en leerplicht zegt iedereen dit ook te willen doen of als ze jonger waren hadden willen doen.

Ik schrijf dit in ons Hotel met een iced cappucino en uitzicht op het zwembad waar de kinderen even relaxen. We zijn al best druk geweest in Bangkok en willen deze ochtend even relaxen. Misschien doen we vanmiddag nog een boottocht, dat gaan we nog zien. Eerst even een blogje schrijven:

Iedereen is redelijk goed door de jetlag heen (lang leve melatonine) in de zin dat we actief zijn maar overdag heeft iedereen een inkakmoment en 'savonds om 23.00 vraagt iedereen zich af waarom we in vredesnaam naar bed zouden moeten. Blijft toch een raar ding dat tijdsverschil.

Arm en rijk

Ik ben hier zelf al twee keer eerder geweest (hoi @sebastiaan ) maar toen is het me niet zo opgevallen. Misschien omdat we vorige keren vooral maar even hier waren op Kao San (het toeristische deel) en alleen de highlights deden die daar toch al in de buurt lagen. Nu zitten we in een familiehotel wat verderop en moeten de halve stad doorcrossen om ergens te komen.

Kijk maar eens naar deze foto:

In het midden zie je de armoedige huisjes van arme Thai, links daarnaast (blauwgrijs) ons hotel en daarnaast een vrij luxe appartementengebouw. Niet op de foto aan de andere kant beginnen de wolkenkrabbers met hoofdkantoren van o.a. Siemens. Dit beeld zie je in heel Bangkok; luxe villa's naast mensen die in halve kartonnen dozen wonen.

Verder is dit geen stad om lang te blijven want de smog hangt voor je ogen en elke dag dat je hier bent leef je een jaar minder lang. En dan beginnen ze over lage emissiezones in Ede. Nou, hier bestaat dat niet hoor. Dat gaat ook echt niet gebeuren.

Transport

We doen dan overigens zoveel mogelijk met lokaal transport en dat is een uitdaging om uit te zoeken en niet opgelicht te worden. Zo is er een publieke boot waarbij je voor 18 Baht de halve stad doorgaat (ongeveer 50 cent) maar vaak niet duidelijk hoe dat werkt (alles in het Thais). En vaak naast de ticketbalie staat een engelse vendor (die meteen op je afloopt) die kaartjes voor de overvolle toeristenboot verkoopt die hetzelfde doet maar dan voor 150 Baht (4-5 euro). Nog steeds niet veel maar goed, wie wil je steunen. Taxi's zijn ook goedkoop (vooral omdat we met z'n vijven zijn is het soms goedkoper dan OV) maar zodra ze zien dat je uit het westen komt gaat de meter uit en kiezen ze voor een vaste prijs die 3-10x hoger ligt. Daar doen we niet aan mee, en nemen dan de volgende taxi maar die we een royale tip geven voor zijn eerlijke gedrag. Wij zien de uitdaging wel en komen zo ook in contact met locals die ons proberen te helpen!

Tuktuks, de vanouds snelle manier van transport worden niet meer door Thai gebruikt en zijn er enkel nog voor toeristen. Uiteraard 1 keertje gedaan (met gevaar voor eigen leven):

Met gevaar voor eigen leven omdat we eigenlijk niet passen, gordels niet omgaan, de tuktuk overal tussendoor crosst en de uitlaatgassen zich diep in je longen nestelen. Heerlijk die vrijheid! Doet me denken aan m'n eigen jeugd waarbij we met 10 kinderen in de kofferbak van de stationwagen naar een feestje gingen. Geen rubberentegels in Thailand!

Naast het hotel ligt een kanaal en de watertaxi is ook nog niet door de toeristen gevonden en transporteert je makkelijk van oost naar west. Je moet af en toe overstappen maar het is ons niet duidelijk waarom.

Ook kun je over de grote river de Ferry nemen (dus niet de toeristenboot, ben er 1x ingetrapt) en dat levert mooie plaatjes op:

Kao San

Om de jetlag door te komen zijn we na onze eerste nacht naar de wijk Kao San gegaan. Kao San is waar ik zelf 2x eerder ben geweest en is het oude deel van de stad waar nu alle toeristen komen. Voorheen was het ook de backpackers verzamelplaats (van voor het bestaan van de Lonely Planet) maar nu vind je na zonsondergang vooral dronken mensen. Voor old times sake toch er even heengegaan. Ook omdat m'n favoriete lokale restaurantje (waar vooral locals kwamen, maar toch met engelse kaart) daar was. Maar helaas: die bestaat niet meer. Snif. Overal mensen die tuktuk roepen, willen dat je iets van je koopt. En nog opvallender: waar vroeger de internetcafes zaten vind je nu cannabis shops. Dat is gelegaliseerd in Thailand. Bijzonder, omdat je vroeger moest oppassen omdat je de doodstraf kon krijgen hiervoor.... gek hoor!

Ook hebben de kinderen voor het eerst een kokosnoot leeggedronken! Hoewel, eigenlijk deden wij dat. Zag er leuk uit maar ze vonden het iets minder lekker.

Kinderen

Thai zijn dol op kinderen lees je overal. Nou dat is echt zo. In het OV wil iedereen naast ze zitten. Ze krijgen de hele tijd kadootjes, worden geknuffeld en aangeraakt (vooral Mads wordt daar helemaal gek van) en krijgen kadootjes. Score: iedereen kettinkjes en Mads een mini-ventilator van een stel in de metro wat helemaal smolt toen ze hem zagen.

Mahanakhon Skywalk

De volgende dag (of gisteren) zijn we al vroeg op pad gegaan en hebben we de Skywalk gedaan op de hoogste wolkenkrabber van Bangkok (300 meter, 78 verdiepingen). Fantastisch uitzicht en je kunt op een glazen plaat lopen waar je 300 meter naar beneden kijkt. Ik vond het doodeng (hoogtevrees) maar de kinderen vonden het fantastisch.

Wat Arun

Een van de weinige echt toeristische plekken die we hebben gedaan. Een 300 jaar oude tempel aan de rivier, bestaande uit mooie mozaieken.

Iconsiam

Een voorbeeld van de extreme rijkdom die Bangkok ook kent. Een vijf jaar oud shopping mall die moet concurreren met het al over-the-top shopping mall in Siam Square. Maserati's, Rolex, alles. Maar ook een hele mooie lichtshow en lekker eten. Het idee is om er de beste restaurants in Zuid-Oost Azie te hebben met een enorm, enorm foodcourt inclusief indoor floating market. Geen idee dat je overprikkeld kan raken van eten. Uiteraard hebben we er gegeten omdat je heel luxe kunt eten tegen westerse prijzen. We hebben bij een Michelin gerenommeerd Kantonees restaurant gegeten voor ongeveer 70 euro. Voor NL begrippen natuurlijk niets, maar als je bedenkt dat een maaltijd normaal maar 1-2 euro kost in Thailand redelijk over de top.

Iconsiam:

Foodcourt (stukje, er zijn meerdere verdiepingen ter grootte van een flinke AH XL):

De lichtshow:

Filmpje (de moeite waard):

Eten en drinken

Ik ben aan het genieten van het heerlijke aziatische eten hier, maar de kinderen moeten er nog flink aan wennen. Het is soms een uitdaging omdat alles in het Thais is, maar dankzij de iphone kunnen we menu's vertalen. Vooral voor Mads en Svenne is het af en toe moeilijk om hier te eten. Eva-Lynn heeft ontdekt dat ze dol is op Noodles en flied lice - ehh fried rice! Westers eten is hier ook wel maar het is niet te eten, omdat ze gewoon niet westers kunnen koken.

Morgen huren we een auto, doodeng! En gaan we naar de nationale parken rondom Thailand!

Lissabon

Oh ja we waren ook nog naar Lissabon en Cintra geweest om m'n verjaardag te vieren. We zijn daar ook nog naar het oceanium geweest. Ik upload wel een paar plaatjes en laat het daarbij verder 🙂

Processen

Eigenlijk weinig te vertellen. Alles gaat nu heel soepel en goed. Alleen Margreet heeft nog last van haar arm / schouder. Uit de MRI kwam niets dus het komt toch echt door een ontsteking door de vaccinatie. Gevoelloze vingers zijn het vervelendste symptoom.

De kinderen hebben het vliegen goed doorstaan, lopen door heel Bangkok zonder te klagen, alleen Eva-Lynn kan (nog) niet zo goed tegen de hitte. En het is maar 33 graden met 100% luchtvochtigheid. Komt goed!