Even een korte update. Het is gelukt om de Nintendo Switch terug te halen uit Engeland. Eva-Lynn heeft genoten van het vliegen en we hadden samen quality time! Ook fijn om Trevor en Louise weer even te zien. Op dag 2 in Engeland ging ik me niet helemaal lekker voelen / beetje buikgriep achtig / rillerig. Inmiddels zijn we weer even op Mikki's place om uit te zieken. Ook Mads en Svenne zijn niet fit, Mads verhoging, Svenne misselijk. Geen idee wat het is maar we gaan nu eerst even uitzieken.
Inmiddels zij we de grens gepasseerd en bevinden we ons in Portugal, vlakbij Albufeira. Om precies te zijn staan we op Mikki's place to stay. Deze plaats houdt het midden tussen een camping en een camperplaats. Kamperen met bijv een tent mag niet, maar er zijn wel voorzieningen zoals een common room / restaurant / sanitair etc. De plaats is wat alternatief en ongeveer de helft van de mensen hier woont hier permanent. Er zijn hier dan ook veel gezinnen (niet zoveel Nederlandse helaas), reizenden, overwinteraars; kortom een gemêleerd gezelschap. Er is ook een beetje een hippie-vibe hier wat m'n jaren 70 gevoel weer goed doet. Per dag staan hier is vrij duur maar het maandtarief is heel redelijk. Omdat dit het warmste plekje in Europa is overwegen we om dit te gaan doen. Misschien haal ik dan de auto wel even op voor makkelijker en goedkoper vervoer. Waarschijnlijk vertrekken we in januari naar Thailand (om die andere koude maand te overleven) om daarna onze camperreis in Europa voort te zetten.
Overigens is Portugal een stuk groener en lijken de mensen een stuk gemoedelijker / vriendelijker dan in Spanje. Tel daarbij het goede weer en ik snap wel dat Portugal een populaire bestemming is voor mensen die NL willen ontvluchten.
Ze hebben hier ook dieren en Mikki is een kunstenares dus de plaats ziet er wel gezellig uit.
Dolfijnen spotten
Gisteren zijn we dolfijnen wezen spotten. 2,5 uur op een speedboot langs de kustlijn in Argave. Mooie grotten, mooie stranden en door de ervaring van snelheid hadden de kinderen continu een grote smile op hun gezicht. Er was geen garantie dat we werkelijk dolfijnen zouden tegenkomen maar het is toch gelukt! Een hele toffe ervaring voor iedereen!
Albufeira
Albufeira is een kustplaats met twee gezichten. Een feestdeel (waar nu niemand is) en een mooie authentieke binnenstand en haventje. Uiteraard zijn we daar ook doorheen gewandeld.
Sevilla
Voor we naar Portugal vertrokken zijn we nog in Sevilla geweest. Daar hebben we afscheid genomen van de bearfamily die naar Vietnam/Thailand/NZ/Australie/Japan gaan. Misschien komen we ze nog tegen in Thailand. Ik ben meer dan 20 jaar geleden in Sevilla geweest, toen was het er heel rustig en weet ik nog dat er overdag niets te doen was omdat alles dicht zat. In mijn herinnering was dat de mooiste plaats van mijn reis toen en ik keek er erg naar uit om er weer heen te gaan. Helaas is Sevilla een soort tweede Barcelona geworden. Alles moet gereserveerd en betaald worden en je kunt er over de hoofden lopen. Er is wel wat veranderd de laatste twintig jaar!
In elk geval zijn de mooie gebouwen er nog wel en als je door de drukte heen kijkt is het nog steeds een hele mooie stad.
Updates pechgevallen
We zijn naar de tandarts geweest met Svenne en Margreet. Bij Svenne is een gaatje gedicht, Margreet moet weer eens een wortelkanaalbehandeling.. to be continued.. wat een gedoe zeg!
De waterdruk in de camper is gefixt. Ik heb het waterfilter van de pomp schoongemaakt en ontkalkt. Dat was de truuk al dus dat viel mee! Ik heb alleen geen citroenzuur meer om te ontkalken nu en geen idee waar je dat kunt kopen.
Engeland
Dinsdag vlieg ik samen met Eva-Lynn voor een dagje naar Engeland naar onze vrienden om de Switch op te halen. Een van hun is ziek geworden dus of we kunnen overnachten is helaas de vraag. Zo niet, moet ik er een hotel bij boeken.
Processen
Die zijn er wel maar de verslaglegging sla ik deze week even over 🙂
Vandaag zal ik verder ingaan op de processen die spelen. Het is best kwetsbaar om te schrijven over wat je écht bezighoudt. Ook moeilijk. Maar ik doe het toch. Dat doe ik wederom aan het einde van de post. Als het je niet interesseert kun je het overslaan, als je dat het interessantste vindt kun je juist daar naar kijken. Eerst maar eens beginnen met de mooie plaatjes.
Op dit moment staan we langs de weg in Ronda waar we twee nachten willen staan alvorens verder te gaan naar Sevilla. Daarna Portugal! Van een afstandje bekijken we de verkiezingen in Nederland waar nu de PVV de grootste partij is geworden. Helaas konden wij niet zo makkelijk stemmen, maar opmerkelijk is het natuurlijk wel. Het is fijn om wat afstand te hebben. Maar toch kon ik het niet laten gisteravond de verkiezingen te volgen op tv... nou ja eigenlijk via Youtube (de nieuwe wereld). Ik ga het er maar niet over hebben deze blog 🙂
Ronda
Toegegeven, we gingen naar Ronda zonder te weten wat we daar aan zouden treffen. Maar Ronda is een stadje welke gesplitst is door een rivier die door een enorme kloof loopt. Om de twee stadsdelen de verbinden hebben ze een aantal bruggen gebouwd welke zeer imposant zijn. Net zoals zoveel Spaanse plaatsen rijd je er nietsvermoedend naar toe, je ziet niets, je denkt "is dat het nou?" om vervolgens volledig verrast te worden door de omgeving. Prachtige vergezichten, lekkere tapas, mooie architectuur.
's Avonds hebben we lekker met Bearfamily tapas gegeten en de kinderen lagen natuurlijk veel te laat op bed.
Overigens begint het wel aardig koud te worden. Hier in het binnenland is het overdag nog wel 17 graden maar in de avond zakt de temperatuur tot 4 graden. De winterjassen gaan dus aan in de avond! Hoe is het weer in Nederland eigenlijk? Ik hoor het graag in de reacties!
Granada
Granada is een super toffe stad. Ook hier kom je aanrijden en denk je hoe kan dit een mooie stad zijn. Maar de stad heeft vele gezichten. Een modern winkelcentrum. Een mooi oud centrum, rotswoningen, en natuurlijk Alhambra. Het paleis wat de Moren nog hebben gesticht. Helaas is de situatie in Spanje anders dan de laatste keer dat ik hier was (20 jaar geleden) en om Alhambra in te mogen moet je zeker een paar weken van te voren reserveren. Iets wat niet zo past bij ons spontane camperleven.
(geen idee waarom sommige foto's er dubbel instaan trouwens, maar geen zin om het te fixen)
De grotwoningen zijn bewoond geweest tot de jaren vijftig vorige eeuw en je kunt ze bezoeken in de staat zoals ze vroeger waren. Erg indrukwekkend. De kathedraal behoort ook wel tot de mooiere die we tot zover hebben gezien. De stad heeft een universiteit en is daarom erg levendig met veel jonge mensen. Overal barretjes en terrasjes, mooie straatjes en cultuur. Ik kan me voorstellen dat het in de zomer erg heet is hier maar wij hebben wel even genoten van deze mooie stad!
We hebben een geweldig Mexicaans restaurant gevonden waar we twee keer hebben gegeten. Nu moeten we wel even zuinig aan doen. De overwaarde is gestort, maar het hoeft natuurlijk niet op.
Ook hebben we geshopt in "Nevada" het een na grootste shopping mall van West-Europa. De kinderen zijn geslaagd met wat extra vesten en t-shirts, ik heb nieuwe schoenen gekocht en vesten en Margreet kan weer verder met haar all-stars.
Loja
We moesten nog wat langer in omgeving Granada blijven omdat we moesten wachten op een onderdeel voor onze camper (zie update pech situaties). We zijn daarom doorgereden naar Loja waar we het weekend hebben doorgebracht. Het dorpje is verder niet speciaal maar na Granada was het wel even lekker om tot rust te komen. Een van de ochtenden ben ik koffie gaan halen in een bar en kreeg een fantastisch ontbijt aangeboden. Heel simpel: toast, olijfolie, zout, tomatensaus en Spaanse gedroogde ham. Maar wel echt super en dat voor maar 3 euro! De volgende dag zijn we daar met het hele gezin gaan ontbijten!
Ontbijt!Camperplek in Loja
Camperplaats MiLuCar
Tussen Granada en Loja hebben we nog twee nachten op camperplaats MiLuCar gestaan. Deze plaats wordt gerund door Nederlanders. We hebben ze expres opgezocht om ook even wat inspiratie op te doen. Ze hebben 3 kinderen van iets jongere leeftijd dan die van ons, maar de oudste van zes heeft al lekker gespeeld met onze kinderen.
Bij aankomst deed hun Internet / WiFi het niet en ik heb aangeboden ze te helpen. Ik heb een beetje meegedacht en aangeboden dat ze me altijd kunnen bellen. Ook blijkt het rond kerst / december / januari heel lastig te zijn nog ergens met een camper te staan. Bij hun kwam een plaats vrij en we kunnen daar eventueel rond de kerst ook staan met alle faciliteiten die ze bieden. We keren er nog een keer terug om verder met ze te gaan praten maar we moeten eerst even besluiten wat we gaan doen. Terug naar NL, kerst vieren in de camper of toch maar voor die tijd naar Thailand vertrekken. Moeilijk, moeilijk....
In elk geval hebben ze een mooie plaats aan de kust en zijn begonnen zoals wij: vertrokken zonder plan en uiteindelijk dus een camperplaats begonnen. Knap hoor! Ze wilden ook echt niet terug naar NL. Dat snap je ook wel als je de volgende plaatjes ziet:
Update pech situaties
Het gapende gat in de camper is gefixt (yay!):
Margreet heeft nog wel wat pech met haar gebit. In Granada is ze naar een tandarts geweest die tijdelijk wat heeft gerepareerd. De 29e hebben we een afspraak in Portugal voor een afspraak waar hopelijk wat meer gerepareerd kan worden. Het hele jaar is al doffe ellende met tandartsen voor haar, blijkbaar heeft de auto-immuun ziekte Sjogren zo'n groot effect op de speekselkwaliteit dat het nu echt niet meer goed gaat. Buiten de hoge kosten die dit met zich meebrengt is het ook echt balen zoals het nu gaat ....
Op 5 en 6 december ga ik met Eva-Lynn terug naar Swindon om de Switch op te halen. We vliegen vanaf Faro dankzij een fantastische actie van Easyjet voor heel weinig.
Nieuwe pechgevallen:
Ik heb m'n pinpas per ongeluk geblokkeerd door 3x foute pincode in te toetsen. Pasje verwisseld. Oeps. Hopelijk kan de nieuwe nog op tijd in Engeland zijn als ik ook de Switch ophaal.
De pomp in de camper geeft een stuk minder waterdruk. Tijd om eens te onderzoeken hoe ik het filter schoonmaak (ik vermoed dat het daaraan ligt)
Bejaarden
Ik kan het niet laten om over bejaarden te spreken. We hebben nu boze en blije bejaarden gehad, nu wil ik het hebben over de lege bejaarden. Een beetje een schrikbeeld voor mezelf. Goed, aan de Spaanse kust barst het letterlijk van de campers. Overal campers. Hele grote nieuwe campers waar je met twee gezinnen in kan. Maar meestal zitten er maar 2 mensen in. En we hebben leuke mensen ontmoet, hartstikke actief ondanks leeftijd maar op elke camping/camperplaats is er een subgroep van mensen die helemaal niets meer doet ondanks dat ze nog helemaal fit zijn. Die staren je de hele dag aan van onder hun luifel terwijl de grootste activiteit voor hun is dat ze hun stoel met de zon meebewegen. Verder doen ze niets. Nop. Nada. Elke dag weer. De hele dag op een stoel. Ik hoop echt dat wanneer wij oud zijn - gezondheid daargelaten - ons leven er toch anders uit kunnen laten zien. Na een paar dagen op zo'n plaats was ik echt blij om weer in de stad te zijn waar meer dynamiek is en mensen nog bewegen. Geen idee waarom ik er zo'n last van had, misschien is het gewoon erg confronterend.
Processen
Ondanks alle leuke dagen was het weer een heftige week. Margreet en ik hadden ruzie (komt niet vaak voor, maar nu gebeurde het toch). Gelukkig zijn we er goed uitgekomen maar wel minus 1 dag met dingen die we eigenlijk wilden doen. Ik denk eigenlijk dat het wel goed is want zo staan we weer wat meer tegenover elkaar en is ook onderdeel van het proces. Welke rol neemt een ieder in en wat doet de reactie van de een bij de ander. Niet leuk maar we komen er steeds sterker uit.
Scholen is nog wel lastig, met name bij Svenne. In plaats van dat een van ons dit doet hebben we nu besloten dit samen te doen. Een doet de stof zelf, de ander observeert en ondersteunt het (emotionele) proces want de huilbuien/boosheid als er iets niet gesnapt wordt zijn niet van de lucht. En het lastige is dat de emotie vaak de hele dag een beetje vast blijft zitten. Ook merk ik dat ik toch iets van een boek mis. Ik kan de meeste stof (rekenen, spelling, wiskunde) wel uit m'n hoofd maar een boek bouwt het mooi op. Ik kan dat ook wel maar dan moet ik best veel gaan voorbereiden. Voor Margreet geldt iets soortgelijks maar we willen niet én voorbereiden én scholen dus denk dat we toch nog wat moeten gaan zoeken qua materiaal (iemand tips?). School heeft ook flink wat (digitale) spullen meegegeven om de kennis te onderhouden, maar ik merk dat dat niet werkt. Voor onze kinderen geldt dat ze nieuwe input moeten hebben om gemotiveerd te blijven. Herhalen werkt dus niet.
Ook merk ik dat ik soms nog wel eens 's nachts wakker wordt en me zorgen kan maken over zaken die we natuurlijk vooraf al besproken hebben. Kost dit niet teveel geld? Kunnen we ooit weer een huis kopen? Ben ik na een jaar reizen nog wel relevant op de arbeidsmarkt? Wil ik m'n vorige werk nog wel? Gaan we wel de plek vinden die we zoeken? Hoe zit het met de kinderen want die moeten ook op een dag weer naar school en is dan straks alles weer hetzelfde? Doe ik Eva-Lynn niet te veel aan door haar school "af te pakken"?
Het heeft denk ik ook met loslaten, angsten en controle te maken. Met mijn jeugd vanuit een bijstandsgezin zonder vangnet ooit voel ik een enorme last om nooit, nooit in die situatie weer verzeild te raken. Dat drukt ook op m'n schouders en dan gooi ik alle zekerheid die we hadden overboord! Maar goed de beste manier om met je angsten om te gaan is de confrontatie, maar ook dit is zeker niet makkelijk.
Ook merk ik dat omdat het 's avonds nu kouder is dat we toch wel een beetje in de camper zitten in de avond en dat is af en toe wel wat klein. Het gaat wel goed overdag, maar ik heb af en toe wel wat meer ruimte nodig in de avond merk ik.
Hierna
We gaan in elk geval nu naar Sevilla en dan naar Portugal. Dan terug naar Spanje voor Gibraltar en wellicht nog verder terug om naar Xperanza te gaan. Een Nederlandse jeugdzorg instelling in Spanje. Misschien willen we ook wel zoiets gaan starten.
Dan vragen: wat doen we met kerst? Terug naar NL? Hoe dan? Waar kunnen we blijven voor meer dan drie dagen? Gaan we dan vliegen of haal ik de auto op? Of gaan we in de camper kerst vieren? En waar dan want alle plaatsen staan al vol met bejaarden. Nou ja, dat soort dingen. Oh ja en willen we nog overwinteren in bijvoorbeeld Thailand (jan/feb) dan moeten we ook wat regelen. Maar dat kost weer veel geld (voelt de overwaarde zakken naar een te laag punt).
Kortom, nog een hoop te bedenken! Gelukkig hebben we elke dag zon, geen herst/winter depressie dit jaar!
Tijd voor een update! Vandaag in omgekeerde chronologische volgorde omdat vandaag wel echt (wat mij betreft) de mooiste dag tot nu toe was!
Gisteravond zijn we de Sierra Nevada ingereden, illegaal op een parkeerplaats overnacht en vanuit het dorpje Monachil de "Los Cahorros" ingegaan, samen met de bearfamily. Een wandeling van bijna 8km die langs de rivier, over watervallen, touwbruggen, kloven en bergranden gaat. Nog nooit in 1 dag zoveel natuur gezien. Bij elkaar wel 400 foto's genomen. Hieronder een paar highlights.
Ik ben eigenlijk wel trots op iedereen omdat er zonder te klagen is doorgelopen. We zijn inclusief klauterpartijen en lunch wel 6 uur op pad geweest. Ook de 5 jaar oude jongens hebben zo goed als alles gelopen. Het pad was precies goed, spannend maar niet heel gevaarlijk. Ironisch genoeg waren sommige smalle stukken makkelijker begaanbaar voor kleine kinderen dan volwassenen (die op handen en voeten door sommige stukken heen moesten kruipen). Het is echt een bijzonder voorrecht om half november met een heerlijke temperatuur van 20 graden zo een mooie dag te hebben. Het uitzicht op de top was echt verbluffend! Weinig woorden heb ik er voor dus kijk vooral de foto's. By far de mooiste wandeling in jaren. Ook fijn dat de kinderen allemaal oud genoeg zijn om dit te doen. Dat opent nieuwe deuren!
Monachil
Monachil is een mooi dorpje met een bar waar ze zeer goede koffie hebben - de beste in Spanje tot nu toe - en een bakker en grotten en we staan ook nog mooi. Wat wil je nog meer 🙂 Morgen gaan we waarschijnlijk naar Granada om daar nog wat cultuur te snuiven.
De witte dorpen van de Sierra Nevada
We zijn toeristisch van Malaga naar Monachil gereden. Daarbij kom je langs allerlei "witte dorpen" die gesticht zijn door de moren. Waaronder Orgiva. Als je erin loopt is het minder wit, maar wel bijzonder dat het dorp uit de 5e eeuw komt.
Zeegrotten en Rancon de la Victoria
In Rancon de la Victoria hebben we grotten bezocht die duizenden jaren geleden door de zee gevormd zijn. Er zijn maar 3 van deze types grotten in de wereld toegankelijk dus dat is vrij uniek. Rancon zelf is een kustplaats die niet zo overspoeld wordt door toeristen dus we konden er lunchen met Tapas voor 20 euro inclusief drankjes. En goed gegeten! Mooie lege zandstranden met 25 graden. Waar vind je dat nou in Europa!
Blije bejaarden op de camping
Voor al deze mooie activiteiten hebben we een paar dagen op een camping gestaan, vooral zodat Margreet even helemaal kon opknappen. De zee en het strand waren mooi maar voor zwemmen was het echt te koud. De kinderen hebben zich goed vermaakt maar ik kreeg het wel wat op m'n heupen, meer behoefte aan beweging en prikkels 🙂 Op de camping waren verder alleen maar bejaarden, maar in dit geval het betere soort, ook veel Nederlanders, die erg aardig waren. Echte overwinteraars, 5-6 maanden daar overwinteren is geen uitzondering. De hele spaanse kust bestaat nu uit campings vol bejaarden en lege resorts. Om eerlijk te zijn vind ik de Spaanse costa niet het allermooist. Het is echt gericht op strandvakanties. Je hebt wat mooie steden maar ik ben blij dat we het binnenland zijn ingegaan. Malaga hebben we uiteindelijk (nog) niet gezien maar dat komt hopelijk nog wel.
Zonsondergang bij de camping
Update over de pechsituaties
Gisteren bij Granada naar een camperdealer geweest voor het missende luikje. Helaas niet op voorraad maar wel te bestellen. Ze zouden me vandaag laten weten hoe lang dat zou duren, maar ik heb niets gehoord. Zo gaat dat waarschijnlijk in Spanje. Morgen nog maar even bellen of langsrijden.
De Nintendo Switch is wel terecht, en ligt weer in Swindon. Ik overweeg om 'm maar gewoon even op te halen. Er is nu een aanbieding van Ryanair waarbij alle kinderen gratis mee kunnen vliegen vanaf Malaga naar Bristol. Honderd euro voor een retour. Waarom ook niet!
Margreet is weer opgeknapt maar blijft wat tandproblemen houden. Afgelopen jaar al heel veel pech met haar gebit gehad maar het houdt maar niet op. We moeten dus weer op zoek naar een tandarts. In Granada hopelijk, en anders hebben we een afspraak met een NL tandarts in Portugal op de 29e van November.
Huis verkocht
Vandaag is ook ons huis officieel verkocht! Zwervers zijn we nu! Raar idee hoor. Maar eerlijk gezegd hebben we nog niets gemist. Wie heeft er eigenlijk een huis nodig? Binnenkort krijgen we de overwaarde gestort en dan hebben we wat meer budget voor overzeese tripjes als we dat zouden willen. Uiteraard gaan we niet alles opeten maar ons spaargeld ging ook maar tot zover.
Huiswerk en processen
De processen lopen intussen door. Ik had er vorige keer al wat over geschreven. Bovenstaande is natuurlijk heel mooi en tof allemaal maar er zijn ook zeker moeilijke momenten. Omdat ik nog enige privacy aan de kinderen gun ga ik niet alles schrijven daarover, maar neem maar van mij aan dat niet alles continu rozengeur en maneschijn is. Een beeld wat we natuurlijk met sociale media (en dit blog ook) graag willen creëren. Eén akkefietje ging over "schoolwerk" waarbij Svenne het allemaal ineens heel moeilijk vond, ging huilen en niet meer leerbaar was. Dat gaf mij wel een gevoel van falen omdat ik natuurlijk graag de kinderen iets bijbreng en de niet-toegankelijkheid van haar maakte het niet makkelijker. Uiteindelijk toen ze rustiger was hebben we het er over gehad en de volgende ochtend het nog eens geprobeerd. Dat ging een stuk beter gelukkig. Ook hierin moeten we ons ritme vinden met elkaar.
In elk geval kunnen we het schoolwerk wel lekker buiten doen!
Dit wordt vast een lange post aangezien er aardig wat dingen zijn om over te schrijven. Ik zal het netjes in kopjes opdelen zodat je alleen die zaken kunt lezen die je interesseren 🙂 Ik begin met de mooie plaatjes en zal daarna wat vertellen over wat andere zaken en het proces waar wij als gezin doorheen aan het gaan zijn. Niet altijd makkelijk, ook niet om over te schrijven, maar misschien nog wel belangrijker dan de reis en de mooie plaatjes zelf. Scroll dus helemaal naar beneden als je juist dat interessant vindt.
Amposta
Zoals ik al aangaf kwamen we op de vorige camperplaats een ander reizend gezin tegen. We zijn hun gevolgd naar een andere camperplaats bij Amposta. We zijn daar een paar nachten gebleven en hebben met hun opgetrokken. We zijn uit eten geweest en het plaatsje en de rivier verkend wat een paar mooie plaatjes heeft opgeleverd:
Playa de la Goleta en Alicante
Vervolgens zijn we doorgereisd naar Playa de la Goleta. Een van de vele dode dorpjes aan de Spaanse kust. Een breed strand, vele hotels en appartementen maar helemaal niemand daar. Alleen in de zomer is het waarschijnlijk helemaal vol met vakantiegangers die alleen op het strand liggen maar nu is er niets te beleven. Je hebt wel een strand voor jezelf, dat is wel mooi. En de kinderen hebben zich uiteraard goed vermaakt:
Het waaide echter heel erg hard dus we zijn de volgende dag weer doorgegaan dit keer naar een mooie camperplaats vlakbij Alicante, we stonden mooi aan het strand:
Die-hard camperen
De afgelopen dagen hebben we opgetrokken met de @eschjesineuropa (zie instagram). Zij zijn al een jaar op pad en hebben het camperen al erg onder de knie. Zij reizen vooral van camperplaats naar camperplaats en zijn zeer zelfvoorzienend met hun enorme camper. Wij zijn tot nu toe vrij luxe bezig geweest maar als je wat zuiniger aan wilt doen loont het om gebruik te maken van gratis camperplaatsen. Voor ons bracht dat wel nieuwe uitdagingen: het water is vaak op, de wc is vol, grijs water moet geleegd en op een gegeven moment wil je ook douchen natuurlijk. De @eschjesineuropa hebben ons zeer goed uitgelegd hoe je dit doet en 125 liter water verder, een extra grijswaterleging en wat gasgebruik waren we allemaal gedouched! Niet echt luxe helaas, nat maken, inzepen, afspoelen. En de laatste (ik dus) had geen warm water meer. Super bedankt voor alle tips!
Pech
Daarnaast was er ook nog wat pech op deze reis. Allereerst kreeg Margreet een buikgriep (zo ongeveer op de dag dat we het andere gezin ontmoetten) en daar overheen sommigen van ons een milde verkoudheid die bij Margreet tot behoorlijk ziek-zijn heeft geleid. Dat maakte dat we weer rustig aan moesten doen (en ik heb nu zelf eigenlijk wel zin in een enorme wandeling in de natuur!) maar gelukkig waren we in goed gezelschap. Ze is nu nog steeds niet beter dus hopelijk knapt ze snel op!
Ook zijn we de Nintendo Switch kwijtgeraakt die we in Engeland hebben laten liggen. Deze lieten we opsturen naar Tony maar zijn vriendin herkende het pakje niet en toen werd ie weer teruggestuurd! En nu weten we niet waar die uithangt dus waarschijnlijk moeten we de switch maar afschrijven.
En tot overmaat van ramp ook nog wat kleine issues met de camper. Zoals een waterkraan die losraakte (en ik natuurlijk niet de juiste steeksleutel had), de zekering van de 12 volt tv die doorging (en op zoek moest gaan naar zo'n zekering) en nu het rooster van de koelkast eraf! De eerste twee zijn inmiddels gefixt voor de laatste moeten we nog naar een camperwinkel vrees ik:
We hebben dus een gapend gat aan de zijkant van de camper. Zucht 🙁 We waren wel bij een camperwinkel. Om 15.30 en deze sloot om 15.00 dus later nog maar een poging.
Scholen
Ook zijn we enigszins begonnen met scholen. De oudste zoon (12) van de @vaneschjesineuropa zit ongeveer op hetzelfde niveau als Eva-Lynn. Ik ben begonnen met brugklas-wiskunde te leren aan ze en dat was erg leuk! Ze waren echt heel leergierig en gemotiveerd. Heb er van genoten en de kinderen ook. Dat vraagt naar meer! Inmiddels zijn we doorgereden en voorlopig afscheid van de familie genomen. Hopelijk komen we zo nog weer tegen en kunnen we de lessen voortzetten. Vanaf morgen gaan we ook met Svenne aan de slag, ben benieuwd!
Malaga
Inmiddels zijn we weer op een camping aanbeland (toch behoefte aan wat luxe en voorzieningen) waar weer samen met de Bearfamily zijn. Het is hun laatste periode met de camper en zo kunnen we nog een paar dagen met ze optrekken. We blijven 7 dagen op deze camping en willen vanuit hier de mooie omgeving verkennen zodra Margreet helemaal is opgeknapt.
Processen
Ik heb zitten twijfelen om hier een aparte post aan te wijden maar dan krijgt iedereen zoveel e-mail dus dan maar zo. De afgelopen jaren hebben wij als gezin vanwege verschillende redenen flink onder druk gestaan. Deels door de maatschappelijke omstandigheden (het "systeem") maar grotendeels ook door ziekte, corona-periode, mijn werk en noem maar op. Onze oudste gaat door behoorlijk wat processen heen op het moment en is lang niet blij met het feit dat we deze reis maken. Tot nu toe hebben we alle brandjes en processen in ons gezin geblust en merkte ik bij mezelf dat ik dat er helemaal niet bij kon hebben. En dat terwijl ik er altijd - ook in mijn eerdere tijd toen ik nog veel met jongeren werkte - supertof vond om juist die verdieping te zoeken, geduld te tonen en de ander met zijn of haar emotie te kunnen laten "zijn". Maar dat ging niet meer. Ik wilde eigenlijk alleen maar dat de prikkel overging want er moest nog zoveel. Werk. School. Huishouden. Het hield niet op. Stilstaan kon niet want we moesten maar door.
Maar nu: Margreet is dus ziek dus ik doe bijna alles. Rijden, koken, spelletjes, lesgeven. Gisteren was er even een moeilijk moment onderweg, maar we wisten het op te pakken, erover te praten, de boosheid moest geuit worden door een van de kinderen en... ik voelde de ruimte weer om het aan te kunnen (en de energie ook). Voor het eerst in jaren. Er moet ook heel veel uit. Ik zeg niet dat we de kinderen verwaarloosd hebben maar het is echt nodig dat we elkaar goed gaan kennen en moeilijke situaties niet uit de weg gaan zodat ons gezin een stabiele basis krijgt voor wat we dan ook maar hierna willen gaan doen. Dat diepere proces zijn we gewoon door al het overleven niet aan toegekomen. Voor het eerst in jaren heb ik het gevoel het weer aan te kunnen en dat dit ergens toe leidt. Het is niet makkelijk maar dat moet ook niet, maar het is goed.
Daarnaast zijn we (op Margreet na dan) ook even ver verwijderd van alle virussen verkoudheden etc die altijd in het najaar komen. Ik voel me al wekenlang 100% fit en dat is echt heel wat waard na al die jaren ellende. En tot slot: ik zit ook nog eens lekker in m'n vel. Ondanks alle processen geen somberheid meer.
Ook echt genoten van het scholen / lesgeven. Voor het eerst in een lange tijd het gevoel dat wat ik doe er toe doet.
Als dit het enige is wat deze reis oplevert is het het al waard geweest.
Afgelopen dinsdag hebben we met het bevriende gezin (link) een dagje Barcelona gedaan. Maandag zijn we afgereisd naar onze geplande camping maar die bleek vol te staan. Gelukkig had de naburige camping nog een plekje. 1 November is blijkbaar een feestdag in Spanje en dan gaat iedereen eropuit. De prijzen verdubbelen dan ook uiteraard.
We hadden een leuke dag en het was relax met de kinderen omdat we met twee gezinnen samen zijn gegaan. Helaas zijn niet alle plannen gelukt. Zo moet je overal voor reserveren (Parc Guell, Sagrada Familia) en dus liepen we - zo goed voorbereid als we zijn (not) - tegen dichte deuren aan. Twintig jaar geleden ben ik ook in Barcelona geweest en toen was Parc Guell gratis, en hoefde je alleen maar te betalen voor de Sagrada Familia om de bouw te financieren. Nu is het af en betaal je dus gewoon 26 euro toegang. We zijn er dus helaas niet in geweest. Maar wel bekeken
Parc Guell waar we niet in kondenonder de indruk van de Sagrada Familiawandelen in Barcelona
's avonds hebben we gezellig Tapas gegeten. De volgende ochtend zijn we als gezin ieder onze eigen weg weer gegaan. Maar waarschijnlijk ontmoeten we elkaar nog een keer omdat we voorlopig nog even in Spanje / Portugal blijven.
Woensdag heb ik een dagje opgetrokken met Tony, een oud-collega van me die naar Barcelona is verhuisd en zijn we naar Sitges gegaan. Een badplaats ten westen van Barcelona, bekend vanwege de wat meer welgestelde gasten. Wel mooie plaats met een mooi strand en een mooie boulevard. Uiteraard nog even een mojito gedronken.
Op onszelf, maar toch niet helemaal
We zijn dus voor het eerste even op onszelf. Maar toch niet helemaal. We zijn naar een camperplaats gereden waar we een ander gezin zijn tegengekomen die al een jaar op reis zijn, met 2 kinderen (9 en 12). Dus er wordt gelijk weer gespeeld. Nu moeten we gaan nadenken wat we zelf willen en hoe de rest van de reis eruit gaat zien. 15 november wordt ons huis overgedragen en dan zijn we soort van dakloos. Raar gevoel. Het is denk ik wel goed dat we nu eerst even ons eigen ritme gaan vinden. Scholen van de kinderen hebben we ook nog niet gedaan. Wilde ze eigenlijk vroeg naar bed doen om morgen te starten maar toen kwamen de buurkinderen nog een spel spelen en op het moment van schrijven (23.00) slapen ze nog niet 😉
Het gezin wat we zojuist hebben ontmoet (@eschjesineuropa op Instagram) reist al een jaar lang rond met een megagrote amerikaanse camper. Ik heb nog geen foto maar zal morgen dit bericht wel even updaten met hun camper. 10 meter lang en schuift aan de zijkant uit zodat je een royale woonkamer met open keuken hebt. Buiten de grootte van de camper zijn er wel overeenkomsten met onze situatie en die van hun en de reden van hun reis. Zij zien echter het scholen van hun kinderen heel anders dan wij. Dat doen ze namelijk zelf niet echt, met het idee dat de kinderen zelf aangeven wat ze willen leren. Ik neig zelf nog wel naar het idee dat gestructureerd aanbieden en discipline ook onderdelen zijn van leren. In elk geval levert het interessante gesprekstof op en stof tot nadenken.
Woensdagavond zijn we na 3 lange reisdagen aangekomen op de camping in Spanje. In een plaatsje genaamd L'hospitalitet de L'infant, iets ten westen van Barcelona. We staan naast een bevriend gezin wat net als wij een lange reis aan het maken is. Zij zijn al iets langer weg en in het bijzonder voor de kinderen (maar voor ons ook natuurlijk) is het erg fijn dat ze met elkaar kunnen spelen.
Het is nu zo'n 21 graden met een lekker zonnetje dus helemaal geen straf. Helaas sluit de camping maandag en dan moeten we dus verder. Het plan is om dan Barcelona te bezoeken. Tot die tijd even relaxen dus.
Paar plaatjes van het strand en uitzicht:
Mads en Margreet op het strandZonsondergang
Boze bejaarden
Buiten onze twee gezinnen zijn er nog wel een paar gezinnen hier, maar het zal je niet verbazen dat Spanje in deze tijd toch vooral camperende pensionado's trekt. Blijkbaar houden deze niet zo van (klein)kinderen want toen wij met twee gezinnen het zwembad betraden waren we erg verbaasd over de boze en geïrriteerde blikken die we kregen. Eentje presteerde het zelfs bij de badmeester te klagen dat we gingen zwemmen. Badmeester snapte het ook niet. Maar goed, niets van aantrekken en bommetje maar! 🙂 En als je rust wilt als bejaarde misschien niet op een gezinscamping gaan staan.
Hoera vandaag is Svenne 8 jaar geworden! Later wellicht nog een update daarover. Wil je meer foto's zien en heb je een iphone of een ipad? Laat het even weten, dan voeg ik je toe aan ons fotoalbum! Op deze website zal ik ivm privacy geen gezichten publiceren.
Boot
Afgelopen woensdag hebben we de boot van Duinkerken naar Dover genomen. Een leuke ervaring voor iedereen!
De boot naar DoverKlaar voor vertrek!
Canterbury en Londen
We zijn nog even gestopt in Canterbury. Leuk plaatsje met een mooie kathedraal. Helaas wel in de steigers. Vanaf daar zijn we naar Edmonton (Londen) gereden waar we 2 nachten op een camping hebben gestaan. Bij aankomst zaten we in de uitwas van een storm in de stromende regen. Een goede test of de camper echt waterdicht was.
Via bus trein en Underground zijn we naar Londen gegaan. Eerste stop: Buckingham Palace. Ook weer in de stromende regen. Van daar naar Hyde Park waar Svenne is beklommen door een eekhoorn.
Svenne met eekhoorn
Via de M&M's winkel, lego winkel en de Harry Potter winkel (allemaal op Piccadily Circus) zijn we naar het British Museum gegaan waar we (o.a.) mummies hebben gekeken. Leuk voor Eva-Lynn en Mads maar dit werd Svenne echt teveel (iets te luguber) dus die had hard frisse lucht nodig.
Bij Buckingham palaceM&Ms winkel
Swindon
Gisteren zijn we in Swindon aangekomen bij vrienden waar we op de oprit staan. Vandaag zullen we daar verder Svennes verjaardag vieren!
Op de oprit in Swindon
Reizen met kinderen
In een stad als Londen is het wel duidelijk dat reizen met kinderen anders gaat dan als je met enkel volwassenen bent. De eekhoorntjes en de M&M's winkel waren de hoogtepunten voor de kinderen en als je een stukje gaat lopen dan begint onze jongste toch aardig te mekkeren. En dat terwijl Margreet en ik natuurlijk de bezienswaardigheden ook nog willen zien. Met maar 1 dag is dat veel te kort. Tel bovenop het gejengel het feit dat Londen echt megadruk is en je hebt een recept voor overprikkeldheid. Maar al met al was het toch een leuke dag.
Even een update om te kijken of alles naar behoren werkt. De site is nog niet helemaal af, alle info is nog publiek, maar hopelijk heb je wel een mailtje gekregen dat dit bericht is geschreven. Wil je ook onze berichten ontvangen? Registreer je dan op deze site!
We zijn een paar dagen later vertrokken dan gepland, namelijk afgelopen zaterdag. We hebben ervoor gekozen eerst even een paar dagen te ontspannen op een camping in NL met wellness / sauna / binnenzwembad om even bij te komen van de afgelopen drie hectische weken waar we ons huis hebben leeggemaakt. Gek idee om geen huis meer te bezitten!
Inmiddels zijn we vanavond aangekomen op een camperplaats vlakbij Duinkerken waar we morgenvroeg de boot naar Dover zullen pakken. We gaan dan eerst naar Londen, en komend weekend naar Swindon, naar vrienden. Daarna gaan we naar warmer oorden want echt warm is het niet meer. Gelukkig doet de verwarming van de camper het goed.
Hopelijk heb ik dan ook meer tijd om de site helemaal af te maken, meer foto's te plaatsen en je de mogelijkheid te geven de e-mails uit te schakelen als je ze niet wilt ontvangen 🙂
