Barcelona, en nu?

Afgelopen dinsdag hebben we met het bevriende gezin (link) een dagje Barcelona gedaan. Maandag zijn we afgereisd naar onze geplande camping maar die bleek vol te staan. Gelukkig had de naburige camping nog een plekje. 1 November is blijkbaar een feestdag in Spanje en dan gaat iedereen eropuit. De prijzen verdubbelen dan ook uiteraard.

We hadden een leuke dag en het was relax met de kinderen omdat we met twee gezinnen samen zijn gegaan. Helaas zijn niet alle plannen gelukt. Zo moet je overal voor reserveren (Parc Guell, Sagrada Familia) en dus liepen we - zo goed voorbereid als we zijn (not) - tegen dichte deuren aan. Twintig jaar geleden ben ik ook in Barcelona geweest en toen was Parc Guell gratis, en hoefde je alleen maar te betalen voor de Sagrada Familia om de bouw te financieren. Nu is het af en betaal je dus gewoon 26 euro toegang. We zijn er dus helaas niet in geweest. Maar wel bekeken

's avonds hebben we gezellig Tapas gegeten. De volgende ochtend zijn we als gezin ieder onze eigen weg weer gegaan. Maar waarschijnlijk ontmoeten we elkaar nog een keer omdat we voorlopig nog even in Spanje / Portugal blijven.

Woensdag heb ik een dagje opgetrokken met Tony, een oud-collega van me die naar Barcelona is verhuisd en zijn we naar Sitges gegaan. Een badplaats ten westen van Barcelona, bekend vanwege de wat meer welgestelde gasten. Wel mooie plaats met een mooi strand en een mooie boulevard. Uiteraard nog even een mojito gedronken.

Op onszelf, maar toch niet helemaal

We zijn dus voor het eerste even op onszelf. Maar toch niet helemaal. We zijn naar een camperplaats gereden waar we een ander gezin zijn tegengekomen die al een jaar op reis zijn, met 2 kinderen (9 en 12). Dus er wordt gelijk weer gespeeld. Nu moeten we gaan nadenken wat we zelf willen en hoe de rest van de reis eruit gaat zien. 15 november wordt ons huis overgedragen en dan zijn we soort van dakloos. Raar gevoel. Het is denk ik wel goed dat we nu eerst even ons eigen ritme gaan vinden. Scholen van de kinderen hebben we ook nog niet gedaan. Wilde ze eigenlijk vroeg naar bed doen om morgen te starten maar toen kwamen de buurkinderen nog een spel spelen en op het moment van schrijven (23.00) slapen ze nog niet 😉

Het gezin wat we zojuist hebben ontmoet (@eschjesineuropa op Instagram) reist al een jaar lang rond met een megagrote amerikaanse camper. Ik heb nog geen foto maar zal morgen dit bericht wel even updaten met hun camper. 10 meter lang en schuift aan de zijkant uit zodat je een royale woonkamer met open keuken hebt. Buiten de grootte van de camper zijn er wel overeenkomsten met onze situatie en die van hun en de reden van hun reis. Zij zien echter het scholen van hun kinderen heel anders dan wij. Dat doen ze namelijk zelf niet echt, met het idee dat de kinderen zelf aangeven wat ze willen leren. Ik neig zelf nog wel naar het idee dat gestructureerd aanbieden en discipline ook onderdelen zijn van leren. In elk geval levert het interessante gesprekstof op en stof tot nadenken.