Granada, Ronda, wederom bejaarden en processen (2)

Vandaag zal ik verder ingaan op de processen die spelen. Het is best kwetsbaar om te schrijven over wat je écht bezighoudt. Ook moeilijk. Maar ik doe het toch. Dat doe ik wederom aan het einde van de post. Als het je niet interesseert kun je het overslaan, als je dat het interessantste vindt kun je juist daar naar kijken. Eerst maar eens beginnen met de mooie plaatjes.

Op dit moment staan we langs de weg in Ronda waar we twee nachten willen staan alvorens verder te gaan naar Sevilla. Daarna Portugal! Van een afstandje bekijken we de verkiezingen in Nederland waar nu de PVV de grootste partij is geworden. Helaas konden wij niet zo makkelijk stemmen, maar opmerkelijk is het natuurlijk wel. Het is fijn om wat afstand te hebben. Maar toch kon ik het niet laten gisteravond de verkiezingen te volgen op tv... nou ja eigenlijk via Youtube (de nieuwe wereld). Ik ga het er maar niet over hebben deze blog 🙂

Ronda

Toegegeven, we gingen naar Ronda zonder te weten wat we daar aan zouden treffen. Maar Ronda is een stadje welke gesplitst is door een rivier die door een enorme kloof loopt. Om de twee stadsdelen de verbinden hebben ze een aantal bruggen gebouwd welke zeer imposant zijn. Net zoals zoveel Spaanse plaatsen rijd je er nietsvermoedend naar toe, je ziet niets, je denkt "is dat het nou?" om vervolgens volledig verrast te worden door de omgeving. Prachtige vergezichten, lekkere tapas, mooie architectuur.

's Avonds hebben we lekker met Bearfamily tapas gegeten en de kinderen lagen natuurlijk veel te laat op bed.

Overigens begint het wel aardig koud te worden. Hier in het binnenland is het overdag nog wel 17 graden maar in de avond zakt de temperatuur tot 4 graden. De winterjassen gaan dus aan in de avond! Hoe is het weer in Nederland eigenlijk? Ik hoor het graag in de reacties!

Granada

Granada is een super toffe stad. Ook hier kom je aanrijden en denk je hoe kan dit een mooie stad zijn. Maar de stad heeft vele gezichten. Een modern winkelcentrum. Een mooi oud centrum, rotswoningen, en natuurlijk Alhambra. Het paleis wat de Moren nog hebben gesticht. Helaas is de situatie in Spanje anders dan de laatste keer dat ik hier was (20 jaar geleden) en om Alhambra in te mogen moet je zeker een paar weken van te voren reserveren. Iets wat niet zo past bij ons spontane camperleven.

(geen idee waarom sommige foto's er dubbel instaan trouwens, maar geen zin om het te fixen)

De grotwoningen zijn bewoond geweest tot de jaren vijftig vorige eeuw en je kunt ze bezoeken in de staat zoals ze vroeger waren. Erg indrukwekkend. De kathedraal behoort ook wel tot de mooiere die we tot zover hebben gezien. De stad heeft een universiteit en is daarom erg levendig met veel jonge mensen. Overal barretjes en terrasjes, mooie straatjes en cultuur. Ik kan me voorstellen dat het in de zomer erg heet is hier maar wij hebben wel even genoten van deze mooie stad!

We hebben een geweldig Mexicaans restaurant gevonden waar we twee keer hebben gegeten. Nu moeten we wel even zuinig aan doen. De overwaarde is gestort, maar het hoeft natuurlijk niet op.

Ook hebben we geshopt in "Nevada" het een na grootste shopping mall van West-Europa. De kinderen zijn geslaagd met wat extra vesten en t-shirts, ik heb nieuwe schoenen gekocht en vesten en Margreet kan weer verder met haar all-stars.

Loja

We moesten nog wat langer in omgeving Granada blijven omdat we moesten wachten op een onderdeel voor onze camper (zie update pech situaties). We zijn daarom doorgereden naar Loja waar we het weekend hebben doorgebracht. Het dorpje is verder niet speciaal maar na Granada was het wel even lekker om tot rust te komen. Een van de ochtenden ben ik koffie gaan halen in een bar en kreeg een fantastisch ontbijt aangeboden. Heel simpel: toast, olijfolie, zout, tomatensaus en Spaanse gedroogde ham. Maar wel echt super en dat voor maar 3 euro! De volgende dag zijn we daar met het hele gezin gaan ontbijten!

Camperplaats MiLuCar

Tussen Granada en Loja hebben we nog twee nachten op camperplaats MiLuCar gestaan. Deze plaats wordt gerund door Nederlanders. We hebben ze expres opgezocht om ook even wat inspiratie op te doen. Ze hebben 3 kinderen van iets jongere leeftijd dan die van ons, maar de oudste van zes heeft al lekker gespeeld met onze kinderen.

Bij aankomst deed hun Internet / WiFi het niet en ik heb aangeboden ze te helpen. Ik heb een beetje meegedacht en aangeboden dat ze me altijd kunnen bellen. Ook blijkt het rond kerst / december / januari heel lastig te zijn nog ergens met een camper te staan. Bij hun kwam een plaats vrij en we kunnen daar eventueel rond de kerst ook staan met alle faciliteiten die ze bieden. We keren er nog een keer terug om verder met ze te gaan praten maar we moeten eerst even besluiten wat we gaan doen. Terug naar NL, kerst vieren in de camper of toch maar voor die tijd naar Thailand vertrekken. Moeilijk, moeilijk....

In elk geval hebben ze een mooie plaats aan de kust en zijn begonnen zoals wij: vertrokken zonder plan en uiteindelijk dus een camperplaats begonnen. Knap hoor! Ze wilden ook echt niet terug naar NL. Dat snap je ook wel als je de volgende plaatjes ziet:

Update pech situaties

Het gapende gat in de camper is gefixt (yay!):

Margreet heeft nog wel wat pech met haar gebit. In Granada is ze naar een tandarts geweest die tijdelijk wat heeft gerepareerd. De 29e hebben we een afspraak in Portugal voor een afspraak waar hopelijk wat meer gerepareerd kan worden. Het hele jaar is al doffe ellende met tandartsen voor haar, blijkbaar heeft de auto-immuun ziekte Sjogren zo'n groot effect op de speekselkwaliteit dat het nu echt niet meer goed gaat. Buiten de hoge kosten die dit met zich meebrengt is het ook echt balen zoals het nu gaat ....

Op 5 en 6 december ga ik met Eva-Lynn terug naar Swindon om de Switch op te halen. We vliegen vanaf Faro dankzij een fantastische actie van Easyjet voor heel weinig.

Nieuwe pechgevallen:

• Ik heb m'n pinpas per ongeluk geblokkeerd door 3x foute pincode in te toetsen. Pasje verwisseld. Oeps. Hopelijk kan de nieuwe nog op tijd in Engeland zijn als ik ook de Switch ophaal.
• De pomp in de camper geeft een stuk minder waterdruk. Tijd om eens te onderzoeken hoe ik het filter schoonmaak (ik vermoed dat het daaraan ligt)

Bejaarden

Ik kan het niet laten om over bejaarden te spreken. We hebben nu boze en blije bejaarden gehad, nu wil ik het hebben over de lege bejaarden. Een beetje een schrikbeeld voor mezelf. Goed, aan de Spaanse kust barst het letterlijk van de campers. Overal campers. Hele grote nieuwe campers waar je met twee gezinnen in kan. Maar meestal zitten er maar 2 mensen in. En we hebben leuke mensen ontmoet, hartstikke actief ondanks leeftijd maar op elke camping/camperplaats is er een subgroep van mensen die helemaal niets meer doet ondanks dat ze nog helemaal fit zijn. Die staren je de hele dag aan van onder hun luifel terwijl de grootste activiteit voor hun is dat ze hun stoel met de zon meebewegen. Verder doen ze niets. Nop. Nada. Elke dag weer. De hele dag op een stoel. Ik hoop echt dat wanneer wij oud zijn - gezondheid daargelaten - ons leven er toch anders uit kunnen laten zien. Na een paar dagen op zo'n plaats was ik echt blij om weer in de stad te zijn waar meer dynamiek is en mensen nog bewegen. Geen idee waarom ik er zo'n last van had, misschien is het gewoon erg confronterend.

Processen

Ondanks alle leuke dagen was het weer een heftige week. Margreet en ik hadden ruzie (komt niet vaak voor, maar nu gebeurde het toch). Gelukkig zijn we er goed uitgekomen maar wel minus 1 dag met dingen die we eigenlijk wilden doen. Ik denk eigenlijk dat het wel goed is want zo staan we weer wat meer tegenover elkaar en is ook onderdeel van het proces. Welke rol neemt een ieder in en wat doet de reactie van de een bij de ander. Niet leuk maar we komen er steeds sterker uit.

Scholen is nog wel lastig, met name bij Svenne. In plaats van dat een van ons dit doet hebben we nu besloten dit samen te doen. Een doet de stof zelf, de ander observeert en ondersteunt het (emotionele) proces want de huilbuien/boosheid als er iets niet gesnapt wordt zijn niet van de lucht. En het lastige is dat de emotie vaak de hele dag een beetje vast blijft zitten. Ook merk ik dat ik toch iets van een boek mis. Ik kan de meeste stof (rekenen, spelling, wiskunde) wel uit m'n hoofd maar een boek bouwt het mooi op. Ik kan dat ook wel maar dan moet ik best veel gaan voorbereiden. Voor Margreet geldt iets soortgelijks maar we willen niet én voorbereiden én scholen dus denk dat we toch nog wat moeten gaan zoeken qua materiaal (iemand tips?). School heeft ook flink wat (digitale) spullen meegegeven om de kennis te onderhouden, maar ik merk dat dat niet werkt. Voor onze kinderen geldt dat ze nieuwe input moeten hebben om gemotiveerd te blijven. Herhalen werkt dus niet.

Ook merk ik dat ik soms nog wel eens 's nachts wakker wordt en me zorgen kan maken over zaken die we natuurlijk vooraf al besproken hebben. Kost dit niet teveel geld? Kunnen we ooit weer een huis kopen? Ben ik na een jaar reizen nog wel relevant op de arbeidsmarkt? Wil ik m'n vorige werk nog wel? Gaan we wel de plek vinden die we zoeken? Hoe zit het met de kinderen want die moeten ook op een dag weer naar school en is dan straks alles weer hetzelfde? Doe ik Eva-Lynn niet te veel aan door haar school "af te pakken"?

Het heeft denk ik ook met loslaten, angsten en controle te maken. Met mijn jeugd vanuit een bijstandsgezin zonder vangnet ooit voel ik een enorme last om nooit, nooit in die situatie weer verzeild te raken. Dat drukt ook op m'n schouders en dan gooi ik alle zekerheid die we hadden overboord! Maar goed de beste manier om met je angsten om te gaan is de confrontatie, maar ook dit is zeker niet makkelijk.

Ook merk ik dat omdat het 's avonds nu kouder is dat we toch wel een beetje in de camper zitten in de avond en dat is af en toe wel wat klein. Het gaat wel goed overdag, maar ik heb af en toe wel wat meer ruimte nodig in de avond merk ik.

Hierna

We gaan in elk geval nu naar Sevilla en dan naar Portugal. Dan terug naar Spanje voor Gibraltar en wellicht nog verder terug om naar Xperanza te gaan. Een Nederlandse jeugdzorg instelling in Spanje. Misschien willen we ook wel zoiets gaan starten.

Dan vragen: wat doen we met kerst? Terug naar NL? Hoe dan? Waar kunnen we blijven voor meer dan drie dagen? Gaan we dan vliegen of haal ik de auto op? Of gaan we in de camper kerst vieren? En waar dan want alle plaatsen staan al vol met bejaarden. Nou ja, dat soort dingen. Oh ja en willen we nog overwinteren in bijvoorbeeld Thailand (jan/feb) dan moeten we ook wat regelen. Maar dat kost weer veel geld (voelt de overwaarde zakken naar een te laag punt).

Kortom, nog een hoop te bedenken! Gelukkig hebben we elke dag zon, geen herst/winter depressie dit jaar!