Ik denk dat zij het zien als: ik heb me de hele dag uitgesloofd, ik kan niet meer. Wij zien het als stelen van de baas, omdat we per uur (minuut) betaald worden. Wij zijn slaaf van de tijd. Zo krijgen we het van jongs af aan op school met de paplepel mee.
Als je moe bent maak je fouten en ongelukken. Van ons wordt nooit gevraagd hoe we ons voelen en of we wel optimaal functioneren. Dat was een eeuw geleden echt anders. Toen bouwden fabrikanten gezonde woningen en voorzieningen voor arbeiders (in Ede de Enka woningen).

Toch is het een kwestie van wereldbeeld. Deterministisch of vrije wil. Is het toe-val of is er iets meer aan de hand? En aan welke kant sta jij dan? Een ding is zeker: je staat niet alleen. Risico nemen is vertrouwen. Maar het is niet blind.

Hi Michel wellicht goed (en leuk) om weer eens even te bellen. Onze plannen na het reizen krijgen steeds meer vorm 🙂
Geweldig om jullie verhaal te lezen trouwens!
Jullie zijn kanjers!!!

Groet Mark

Meer financiële risico’s bedoel ik. Zoals iets starten / ondernemen zonder zekerheid van inkomen.

Maarre, je kan niet echt menen dat je geen risico durft te nemen toch? terwijl je een baan opzegt na 15(?) Jaar, en na nog een paar banen geprobeerd te hebben in korte tijd daarna in een mum van tijd alles opgezegd, huis verkocht en met het gezin op avontuur..
Je durft hoe dan ook best risico’s te nemen!

Ff freethinking: Misschien zit het meer in de hoek van als je je dan weer vast legt dat het dan meteen raak moet zijn ofzo? Niet weer terug de kooi in willen? Het dwingende systeem weer in?
Idk maar er zit in ieder geval meer achter m.i.
Konden we er maar een biertje bij drinken😎

Anyways. Awesome avontuur! Benijd jullie😊